Beksiński

Ballada o lęku

Zbliża się do nas
lęk: ma twarz
ze śniegu zielonego jak fosfor lub kość
spróchniałego drzewa.
Wkłada nam do ust
dłoń i już
jemy ją wysysając jakby z sopla sok
idący do serca.
Daje nam swej pić
krwi i szpik
mózgu wyjeść musimy mu z czaszki, aż dno
o zęby zazgrzyta.
Wiemy, że to jest
krew, co nie
przyjmie się w naszych żyłach, żeby mogły nią
do woli oddychać.
Wiemy, że to jest
szpik jak krew
trujący: po nim nasze trzewia będą w głos
zawodziły: zdrada!
Ale lęk jak ból
nie być już
nie może: nas bez niego nie ma, a i on
bez nas nie przeraża.

Rafał Wojaczek

Agnieszka Osiecka -Jeżeli żyć,to z "Ekspressem"

Raz pewien umysł ścisły

dość życia miał z kretesem,

chciał rzucić się do Wisły,

lecz...nadszedł gość z "Ekspressem".

Ponury samobójca

odmienił zamiar prędki,

powrócił wnet do Grójca -

do życia nabrał chętki:

Bo jeśli żyć,to tylko z "Ekspressem",

jeżeli pić - wyłącznie z"Ekspressem",

jeżeli śnić - rzecz jasna z "Ekspressem",

jeżeli myć,pardon,to z "Ekspressem",

a jeśli z rozpaczy przychodzi nam wyć,

to trudno,to wyjmy z "Ekspressem"...

Więc nawet mała Ola,

nim pójdzie do przedszkola,

już czyta ekspresiaka,

bo taka Oli wola.

I nawet ten element,

co ryje oraz knuje,

zjadając rurkę z kremem,

też "Ekspress" podczytuje.

Bo jeśli ryć,to z "Ekspressem",

jeżeli pić - wyłącznie z"Ekspressem",

jeżeli śnić - rzecz jasna z "Ekspressem",

jeżeli myć,pardon,to z "Ekspressem",

a jeśli z rozpaczy przychodzi nam wyć,

to trudno,to wyjmy z "Ekspressem"...

Raz pewna panna młoda

już wchodzi do sypialni,

gdy nagle - jaka szkoda -

zasypia najfatalniej.

Rozumny narzeczony

po "Ekspress" pędem leci,

ożywa serce żony,

ach,będą z tego dzieci...

Bo jeśli żyć,to tylko z "Ekspressem",

jeżeli pić - wyłącznie z"Ekspressem",

jeżeli śnić - rzecz jasna z "Ekspressem",

jeżeli myć,pardon,to z "Ekspressem",

a jeśli z rozpaczy przychodzi nam wyć,

to trudno,to wyjmy z "Ekspressem"...

Mała czarna - tęsknota,
duża czarna - nadzieja. / wobec tego dużą czarną poproszę

Panton custom

design thinking?
osobiście uważam, że pomysł na krzesła jest ciekawy - nie powiem, że chętnie bym przygarnęła takie pod swój dach

Którego nie było, Wojaczek

Modlitwa bohaterów

Na brednię naszą i na naszą nędzę
Na zatwardziałość w naszym szaleństwie

I na naszego głodu głośny krzyk
Na dom nasz który opuściły sny

Na nasza mowę wielce bełkotliwą
Na rozpaczliwie niedorzeczną miłość

I na zikomość wszelkich naszych prac
Na koszmar nocy i na bezsen dnia

Na naszych mistrzów bezradnych i smutnych
Oraz na sędziów ponuro okrutnych

Na biedne matki dogorywające
Przez nasze winy chcące i niechcące

Na nasze serca obrzękłe wątroby
Na nasze wargi popękane szorstkie

Na roztrzęsione fatalnie ręce
Oraz na mózgi z daremnej męce

I na te płuca co bez powietrza
Na strach bezsenny na koszmarny zegar

Na wszystko co jest udziałem naszym
Błagamy wzgląd miej ironiczna Pani